محمود درويش

شعر وطن

هنوز جایی در ایوان وجود دارد و در کشوری شگفت سوسو می‌زند، که ما مدت‌هاست فراموشش کرده‌ایم، جایی هنوز در دهان مانده است، که به فرشتگان آوازها و بال‌ها هدیه دهد.

Subscribe to محمود درويش

اگر نخوانده اید ...

«دموکراسی»

«دموکراسی»
ما سرباز وظیفه‌های خوش‌نیّتی هستیم که به وحشیان رام‌نشدنی فلسفه خواهیم آموخت

بلوا (داستان کوتاه)

بلوا (داستان کوتاه)
هوا تاریک شده بود. نور چراغهای ماشینی از دور فضای تاریک را میشکافت و پیش می آمد. مسیر جاده را از دو طرف با تایر و چند کنده درخت مسدود کرده بودند. چنگیز و مرتضی صورتشان را کامل پوشانده بودند و فقط چشمها و لبهایشان مشخص بود. از جثه و لحن صدای مرتضی مشخص بود که سن و سالی ندارد. صدای چنگیز اما یغور بود، توی آن سرما آستینهایش را تا وسط بازو داده بود بالا.

هدف ادبيات

هدف ادبيات
«رهنمايی کی توانی/ ای که ره را خود نمی‌دانی»

داستان‌های ايوان پترويچ

داستان‌های ايوان پترويچ
ستمگران جهان بلرزيد،/ و شما بردگان...بپاخيزيد. (پوشکين)

هشدار

هشدار
یک شناخت نسبتا کامل مارکسیسم، آن چنان که رفیقی به من اطمینان داد، امروزه روز بین بیست تا بیست و پنج هزار مارک طلا خرج بر میدارد.

رمان نان و شراب

رمان نان و شراب
«دولت يک دست دراز دارد يک دست کوتاه. دست دراز به همه جا می‌رسد و برای گرفتن است. دست کوتاه برای دادن است ولی فقط به کسانی می‌رسد که خيلی نزديک‌اند». (از متن رمان)

سَرِ برج

سَرِ برج
دیگر بنای هیچ پلی بر خیال نیست - کوته شده ست فاصله ی دست و آرزو"

«هنر و ایدئولوژی»، «حسنی و انرژی هسته‌ای»

«هنر و ایدئولوژی»، «حسنی و انرژی هسته‌ای»
پس اگر که ادبیات هماره طبقاتی است، یافتن میان‌جی‌های این امر و رسیدن از متن به ناخودآگاهِ اقتصادی‌ـ‌اجتماعی‌ـ‌سیاسی‌اش، وظیفه تئوریسین و منتقد کمونیست است. این‌که ادبیات هماره طبقاتی است، ضرورتاً هیچ ربطی به این ندارد که در برابر آن، چپ می‌بایست به «ادبیات متعهد» و ... روی آورد و تئوری‌هایی این‌گونه را سروسامان و یا پروبال دهد که این امر هیچ نیست به غیر از تبیین کاریکاتورگونه‌ای که تنها در مقابل هر وضع بورژوایی‌ای نقیض آن را قرار می‌دهد

در نقد رئالیسم فرمالیستی

در نقد رئالیسم فرمالیستی
اگر آرزومند ادبیاتی زنده و مبارزه گریم، ادبیاتی که سراسر متعهد و درگیر واقعیت است و واقعیت را سراسر درمی یابد، یعنی ادبیاتی حقیقتاً مردمی، لاجرم باید همپای رشد سریع واقعیت قدم برداریم. توده های عظیم کارگری حرکت را پیشاپیش آغاز کرده اند. صنعت و قساوت دشمنان شان گواهی است بر این امر.

کارگر، کبک، کمونیست!

کارگر، کبک، کمونیست!
سال هزار و سیصد و شصت و یک چندین زمستان از شکارچی گری او می گذشت و دیگر در اینکار حسابی حرفه ای عمل می کرد. سورتمه و کیسه و بند و بساطی برای خود تهیه کرده بود که راحت تر شکارهایش را حمل کند. وضع بهم ریختۀ اقتصادی هم به شکوفا شدن قوۀ ابتکارات او کمک می کرد. با حقوق کارگری دیگر نمی شد به راحتی گوشت سر سفره گذاشت و لابد خدا کبک ها را برای همچو روزی آفریده بود!